Pelikan australijski

Źródło obrazu

W Australii występuje różnorodność ptactwa, a jednym z najbardziej fascynujących ptaków jest duży ptak wodny, pelikan australijski (Pelecanus conspicillatus).



Pelikan australijski występuje w całej Australii i Nowej Gwinei na wielu wodach śródlądowych i przybrzeżnych, ale ma tendencję do unikania bardzo suchych regionów pustynnych, położonych głównie w centrum kontynentu.

Te pelikany występują również w Indonezji, a czasami w Nowej Zelandii i na niektórych wyspach Pacyfiku w pobliżu Australii. Pelikan australijski jest największym z 8 gatunków pelikanów występujących na całym świecie.



Skorzystaj z poniższych informacji, aby dowiedzieć się więcej o cechach pelikana australijskiego, jego siedlisku, diecie, zachowaniu i rozmnażaniu.

Charakterystyka pelikana australijskiego

Pelikany australijskie to duże ptaki przybrzeżne, które mierzą 1,6 - 1,9 metra (5,3 - 6,2 stopy) długości i ważą 4 - 6,8 kilograma, a niektóre większe ptaki ważą do 8,2 kilograma.



Pelikany australijskie mają bardzo dużą rozpiętość skrzydeł 2,5 - 3,4 metra (8,2 - 11,2 stopy). Samice są nieco mniejsze niż samce. Ich upierzenie jest białe, a ich główne pióra skrzydeł są czarne i mają czarne znaczenia na ogonach.

Twarz pelikana australijskiego jest biała, a z tyłu głowy i częściowo w dół szyi znajduje się szara smuga. Oczy są brązowe i żółte. Ich nogi i stopy są niebieskoszare i mają 4 palce z płetwami.

Australijskie pelikany mają ogromne, woreczkowe dzioby w kolorze jasnoróżowym. Ich ogromny dziób jest największym ze wszystkich ptaków na świecie i mierzy 49 centymetrów (19,5 cala) długości i może pomieścić 9 - 13 litrów wody. Dziób ma mały haczyk na końcu i jest ząbkowany wewnątrz, aby utrzymać śliską rybę. Rachunek jest delikatnie zbudowany. Żuchwa składa się z 2 cienkich i słabych kości przegubowych, na których zwisa worek.



Może być trudno wyobrazić sobie takiego ptaka tak dużego jak pelikan latający, ale może on swobodnie latać, ponieważ ma niezwykle lekki szkielet, który waży tylko 10% jego całkowitej wagi. Australijskie pelikany są bardzo pławnymi ptakami i nie toną pod wodą, jednak pelikany nie mają zbyt wiele wodoodpornego oleju na piórach, przez co mogą stać się mokre i zimne.

Siedlisko pelikana australijskiego

Pelikany australijskie preferują duże otwarte źródła wody, takie jak słodkowodne i słone jeziora, rzeki, bagna, laguny, wybrzeża i inne biomy mokradeł, które nie mają zbyt dużej roślinności wodnej.

Woda jest najważniejszym siedliskiem pelikanów i może znajdować się w wielu różnych okolicach, takich jak łąki, lasy, błotniska przyujściowe, o ile mają obfite zasoby ryb.

pitbull czarno-brązowy

Dieta pelikana australijskiego



Główną dietą pelikanów australijskich są ryby. Wiadomo jednak, że jedzą małe żółwie, kijanki, krewetki i inne skorupiaki. Pelikany piją, otwierając rachunek, aby zebrać deszczówkę.

Zachowanie pelikana australijskiego

Pelikany australijskie żyją w dużych stadach lub koloniach i będą podróżować na duże odległości w poszukiwaniu odpowiednich źródeł wody i terenów lęgowych.

Australijskie pelikany pracują razem w grupach kooperacyjnych podczas polowania na ryby, wypasając zdobycz do płytkiej wody, gdzie mogą zgarnąć swój obiad w swoich ogromnych rachunkach. Dziób i worek pelikana odgrywają ważną rolę w żywieniu. Dziób jest delikatny, co pomaga zlokalizować ryby w mętnej mętnej wodzie.

Grupy pelikanów mogą być bardzo duże, a niektóre liczą ponad 1000 ptaków. Grupy prowadzą ryby do centralnej pozycji, a następnie zanurzają swoje ogromne dzioby w wodzie, zatrzymując je w swoich woreczkach. Następnie woda jest spuszczana, gdy pelikan przyciska dziób do piersi, tak że pozostaje tylko ryba. Ryba jest następnie manewrowana tak, aby można ją było łatwo połknąć w całości przez gardło pelikana przy szybkim szarpnięciu głową. Woreczek może również służyć jako siatka do łapania jedzenia rzucanego przez ludzi.

To niesamowity widok, gdy pelikany startują do lotu, ślizgając się po powierzchni wody, trzepocząc ogromnymi skrzydłami i unosząc się w powietrze. Pelikany nie są zdolne do długotrwałego trzepoczącego lotu, ale potrafią znacznie szybować na dużych wysokościach i na bardzo duże odległości, unosząc się w powietrzu, od którego są zależne. Mogą pozostawać w powietrzu przez ponad 24 godziny, pokonując setki kilometrów. Przechodząc od jednego termika do drugiego, pelikany mogą pokonywać duże odległości przy minimalnym wysiłku, osiągając prędkość powietrza do 56 kilometrów na godzinę.

Podczas lądowania schodzą z nieba w kierunku wodnistego pasa startowego, szybując i zatrzymując się za pomocą ogromnych skrzydeł rozłożonych szeroko, aby działać jak hamulce. Wiadomo, że pelikan australijski szybował na wysokości do 3000 metrów (3 kilometry).

Podobnie jak wiele ptaków brodzących, pelikany tworzą formację „V” podczas lotu w dużych stadach.

Wokalizacja australijskich pelikanów to chrapliwy dudnienie lub głębokie warczenie.

Wyświetlenia i reprodukcja pelikana australijskiego

Sezon lęgowy pelikana australijskiego różni się w zależności od sezonu. Występuje późną wiosną w południowej Australii, a zimą w regionach tropikalnych. Warunki środowiskowe są ważne dla rozmnażania, szczególnie opady.

Pelikany są hodowcami kolonialnymi i gromadzą się w bardzo dużych grupach, z których niektóre obejmują do 40 000 osobników gniazdujących na wyspach lub zacisznych piaszczystych brzegach.

Samce pelikanów wykonują rytuały zalotów, takie jak złożone tańce, aby przyciągnąć samice. Samce mogą również podnosić drobne przedmioty, takie jak paluszki lub suszone ryby, które wyrzucają w powietrze i ponownie łapią, powtarzając kilkakrotnie pokaz. Zarówno samce, jak i samice wykonują „falowanie woreczka”, które polega na zamykaniu banknotów kilka razy na sekundę i powodowaniu, że torebki falują jak flaga na silnym wietrze.

Dziób i worek pelikana zmieniają kolor dramatycznie podczas zalotów. Przednia połowa woreczka staje się jasnoróżowa, podczas gdy skóra woreczka w okolicy gardła zmienia kolor na metaliczny żółty. Części góry i podstawy dzioba zmieniają kolor na kobaltowy, a od podstawy do czubka pojawia się czarny ukośny pasek. Zmiana koloru nie trwa długo i zwykle ustępuje przed rozpoczęciem inkubacji.

W miarę postępu zalotów samce wycofują się jeden po drugim. Wreszcie po pościgach na lądzie, wodzie lub w powietrzu zostaje tylko jeden samiec. Udany samiec jest prowadzony na miejsce lęgowe przez samicę. Gniazda są płytkimi zagłębieniami lub zadrapaniami, czasem wyłożonymi trawą, gałązkami i piórami.

Samica pelikana składa 1 - 3 kredowo-białych jaj o wymiarach 93 x 57 milimetrów, które ulegają zabrudzeniu i zarysowaniu w wyniku inkubacji na stopach rodziców. Zarówno samce, jak i samice na zmianę inkubują jaja. Po 32 - 37 dniach wykluwają się jaja, a pisklęta pelikana rodzą się nagie i ślepe. Pierwsze pisklę jest zawsze większe i najwięcej pokarmu karmią rodzice. Mniejsze pisklę może z tego powodu umrzeć z głodu i umrzeć lub nawet zostać zaatakowane przez swojego większego rodzeństwa.

maltański pudel zabawkowy mix

Pisklęta pelikana są karmione zwracanym płynem przez pierwsze 2 tygodnie w wyniku wpychania dziobów w przełyk rodzica, a następnie przez następne 2 miesiące karmione są małymi rybami, takimi jak złota rybka lub karp i bezkręgowce. Młode opuszczają gniazdo po 28 dniach i dołączają do żłobków liczących do 100 młodych osobników, w których są pod opieką, dopóki nie nauczą się karmić, latać i usamodzielnić się.

Pelikan australijski dojrzewa i jest w stanie rozmnażać się w wieku 2 - 3 lat. Ich długość życia na wolności wynosi od 10 do 25 lat.


Stan ochrony pelikana australijskiego

Pelikan australijski został sklasyfikowany przez IUCN jako „najmniejszej troski”. Jednym z głównych problemów pelikanów jest człowiek i jego haczyki wędkarskie, które mogą rozerwać torebkę pelikana. Żyłki są również problemem, ponieważ ptaki mogą zaplątać się w porzucone liny.